-

Bergafwaarts gaan
Na mijn succesvolle vorige tocht de vulkaan op had ik de smaak te pakken. Het landschap trekt me ontzettend, dus tegen mijn eigen verwachtingen in stond ik de volgende ochtend alweer vroeg op voor een nieuwe hike. Ik zou deze alleen gaan doen, maar ik had ondertussen zoveel vrienden gemaakt dat ik op de trail…
-

Van kringloop tot krater
Door de sneeuwval waren er al een aantal dagen geen mensen omhoog geweest, dus het was enigszins een verassing wat we zouden aantreffen. Zoals het weerbericht inderdaad hoofdzakelijk voorspelde viel het mee: alle sneeuw was nog vers en voor het klimmen hadden we onze ijzers dus niet eens nodig. De route omhoog voerde ons door…
-

Dichter bij de vulkaan
In het hostel in Taupo was ik zowaar niet de enige motorrijder: de lokale afdeling van de Hells Angels had het halve hostel afgehuurd. Normaal kan d’r geen zwaaitje vanaf met dit soort gasten, het zijn tenslotte Harley rijders, maar in dit geval waren het super sympathieke kerels. Met hun eigen ingestudeerde Haka, wat bijzonder…
-

Onwards & upwards
Onderweg van Palmerston North naar Napier deed het landschap me erg denken aan noord Engeland. Een leeg gebied met kale heuvels van gras en heide vol met schapen. En wegen met veel gaten d’r in. Maar toch, het herinnerde me aan mijn tijd daar en ik vond het fijn om me na een halfjaar weer…
-

Tussen ratelende motoren en griezelige pijlers
Larry is wat wispelturig. Het eerste geval was een paar dagen geleden, ik kon de motor met geen mogelijkheid in neutraal krijgen. Na mijn val had ik natuurlijk de koppelingshendel vervangen en dat was dan ook het eerste punt dat ik controleerde. Hmm, de speling van de hendel was binnen de specificaties van Honda. Ik…
-

De overtocht naar Wellington
Stromende regen. Jammer, ik had een uitgebreide en gedeeltelijk onverharde route bedacht om bij de pont naar het Noordeiland te komen. Via de Marlborough Sounds, waar de heuvels als groene torens uit de zee steken. Hier waren ooit langgerekte rivierdalen te zien die over tijd door de zee zijn overgenomen om dit spectaculaire landschap te…
-

Je ding doen
Een paar dagen geleden was het eindelijk tijd om iets te gaan doen waar ik al even naar uitkeek: kamperen. Maar eerst wilde ik onderweg een bezoekje wagen aan Tākaka, zoals ik eerder noemde een dorpje waar de hippie spirit nog schijnt te leven. De rit ernaartoe over de bergen was fantastisch, een fenomenale slingerweg…
-

Warmte in de kou
Oei, ik loop een beetje achter. Hier is alvast het eerste deel van het verhaal waar ik aan werk. Vanaf Karamea zou ik weer terugrijden naar de State Highway (= één baan in beide richtingen) die mij uiteindelijk naar Nelson in het oosten zou brengen. Omdat er ’s ochtends nog zo’n 45 kilometer onverhard op…
-

Natuurfenomenen
Bij mijn vertrek uit Greymouth bleek ik dan toch geluk te hebben, het was een prachtige dag na de storm. Voor het eerst in weken hoefde ik mijn waterdichte barbapapa-achtige overpak niet meer in te kruipen en dat was op zichzelf al een feestje. Opgelucht vervolgde ik mijn weg noordwaarts via de ruige maar prachtige…
-

Stille straten, diepe gedachten
De oneindig lege weg, verlaten hostels en de regenachtige, grijze omstandigheden induceren een soort melancholische eenzaamheid in me. Wat ook niet helpt is dat ik volgens mij best wel moe ben. Misschien ook niet gek, de combinatie van constant doorreizen op, tot zover, toch regelmatig gevaarlijke wegen zal ook wel z’n tol eisen. Gisteren zat…




